vrijdag 16 november 2018
Topbanner RVZ

Stef goes USA - Volgende halte #blog

Stef goes USA - Volgende halte #blog

Op de valreep van mijn stage vallen steeds meer puzzelstukjes op zijn plek. Letterlijk op mijn laatste stagedag ben ik nog mee geweest met het marketing/verkoop team op een korte tour langs een aantal retailers. Natuurlijk had ik dat zelf ook al wel eens gedaan, maar in zo’n gezelschap krijg je veel meer achtergrondinformatie mee. Bij elke winkel vertelde de desbetreffende accountmanager (van Metrolina) kort wat er speelt, wat kenmerkend is voor deze keten, wat er allemaal aan voorgaf gaat voordat de producten hier op de schappen staan en waar de struggles zitten. Erg interessant om op deze manier een wat beter beeld te krijgen van de verschillende retailers waar iedereen mee om de tafel zit.

Na deze laatste stagedag had ik nog anderhalve week vrij voordat mijn vriendin over zou komen en we samen nog twee weken langs de Westkust zouden reizen. Die tijd heb ik deels gebruikt om een aantal kalanchoëkwekers te bezoeken. Mooi om te zien waarin kwekerijen verschillen van elkaar. Sommige kwekerijen zijn vrij modern en kan je goed zien dat er Europees bloed door het bedrijf stroomt, terwijl andere kwekerijen duidelijk verouderd (voor Europese begrippen) zijn. En in lijn der verwachting ligt de kwaliteit van het eindproduct ook verspreidt over een weide range. Het is mij inmiddels ook wel duidelijk dat de bedrijfsvoering van glastuinbouwbedrijven hier een totaal andere mentaliteit vergt dan dat wij gewend zijn. Als je je daar als Nederlander een klein beetje in kunt verplaatsen, heb je daar direct voordeel van.

UserFiles/Stef Berkhout USA.jpg

Daarnaast merk ik dat ook hier in Amerika opvolging van tuinbouwbedrijven een probleem is. Ik sprak er een tuinbouwondernemer uit Californië over. Een oudere man, 4 kinderen maar geen van hen heeft interesse om het bedrijf voort te zetten. Je ziet dat terug in het bedrijf, er wordt niet meer geïnvesteerd. Ondanks dat ik dat wel snap, is het toch jammer. De desbetreffende ondernemer denkt dat er eerdaags een concullega bij hem aanklopt die interesse heeft om zijn bedrijf erbij te nemen. Volgens hem ligt de toekomst van de tuinbouw in Amerika in schaalvergroting. Hij denkt dat er later alleen grote spelers over blijven, bedrijven als Metrolina en Costa, die interessant zijn voor de grote retailpartijen. De toekomst van onafhankelijke tuincentra, welke hij zelf belevert, ziet hij somber in. Dat blijft toch een interessante discussie, die niet alleen hier gevoerd wordt.

Aan deze schaalvergroting moest ik een paar dagen later weer terugdenken, toen ik was aangeschoven bij de einde-seizoen presentatie van Metrolina. Eigenlijk was mijn stage al afgelopen, maar mijn leidinggevende had mij hier nog voor uitgenodigd omdat ze dacht dat ik dat wel interessant zou vinden. Al het personeel (in het laagseizoen nog steeds ca. 600 man) was uitgenodigd om tijdens een door het bedrijf verzorgde lunch kort bijgepraat te worden over de prestaties van het afgelopen seizoen en de verwachtingen voor het komende seizoen. En, waar de meeste mensen eigenlijk pas echt geïnteresseerd in waren, hoe groot de bonus dit keer was.

Het was voor mij niet alleen indrukwekkend om 600 man naar een presentatie te zien kijken en luisteren, maar hetgeen gepresenteerd werd was ook zeker indrukwekkend. Bij de schaalgrootte van een bedrijf als Metrolina heb je natuurlijk wel bepaalde verwachtingen, maar als dat dan in perspectief gezet wordt, gaat het pas echt bij je leven. En ook zij breiden nog steeds volop uit. Volgend jaar wordt het assortiment nog verder uitgebreid, waardoor nog meer winkels bevoorraad kunnen worden en waardoor nog meer omzet gerealiseerd kan worden. En dat terwijl de omzetcijfers al jaar op jaar een groei laten zien. Waar zit het plafond?

Het zijn gedachten en indrukken die ik allemaal met mij meenee, en waar ik nog lang aan zal terugdenken. Ik heb een fantastische tijd gehad in Amerika en ben daar iedereen die daar mede aan heeft bijgedragen ontzettend dankbaar voor. Het was een inspirerende reis waarin ik veel heb geleerd, nieuwe indrukken heb opgedaan, mooie mensen heb leren kennen en bovenal: mijn horizon heb verbreed. En het smaakt zeker naar meer. Ik reis nu door naar mijn volgende halte: afstuderen. Denkt u dat u een interessante stop voor mij kunt zijn, van waaruit wij samen aan iets moois kunnen werken? Zoek mij dan op via LinkedIn en neem zeker eens contact op. Ik zoek namelijk nog een toffe afstudeeropdracht bij een internationaal opererend bedrijf binnen de tuinbouwsector, welke in lijn is met mijn afstudeerprofiel Global Trade and Business Management.

Ik hoop dat u genoten heeft van het lezen van mijn blogs. Ik vond het in ieder geval erg leuk om op deze manier mijn ervaringen met tuinbouw Nederland te delen en jullie een klein beetje deelgenoot te maken van mijn reis. “Purpose is the reason you journey. Passion is the fire that lights your way.” En volgens mij delen wij eenzelfde passie, dus ga ik velen van jullie nog wel tegen komen.

Stef Berkhout
 

Bron: www.FloraNews.com
31-08-18 | Artikel doorsturen Voeg dit nieuws item toe aan FaceBook Voeg dit nieuws item toe aan Twitter

Sweet Kisses

Naam (optioneel):

Commentaar:


Overig nieuws



2018 - Site by ZIND / Design by carenZa
Floranews Mobile RSS