woensdag 19 september 2018
Top FN VvdMVreugdenhilsept

Stef goes USA - leren waarderen #blog

Stef goes USA - leren waarderen #blog

De rust is weer wedergekeerd op de kwekerij. De ergste drukte is achter de rug en de meeste planten zijn de deur alweer uit. Dus dat betekent lege tafels in de kas (erg wennen voor een Nederlander) en de eerste seizoenswerknemers die alweer naar huis gestuurd worden. De piek was kort en heftig. De afgelopen twee weken was iedereen aan het opruimen en schoonmaken om zich op te maken voor de volgende piek met potchrysanten en de kerststerren.

Ook in de R&D kas is er niet heel veel te doen op dit moment. Dus ook hier vindt nu een grote schoonmaak plaats en maken wij ons op voor de confidential trials met potchrysanten en kerststerren van de verschillende veredelaars die er weer aan komen. In de tussentijd help ik mijn collega met het evalueren van al het materiaal dat nu buiten staat te bloeien in de verschillende tuinen. Je ziet dat de eerste gewassen al beginnen te bezwijken onder het heftige zomerse klimaat van hier.

Op 7 juni is de public showgarden officieel geopend met een dag waarop zowel zakelijke relaties als consumenten zijn uitgenodigd om langs te komen. We hebben er met ons team lang naar toe gewerkt en zeker ook in de laatste anderhalve week hebben we er alles aan gedaan om alle gewassen opperbest te laten zijn. Want de opening betekent ook de aftrap voor de bezoeken van belangrijke retailpartijen die nu weer gaan komen, en waar toekomstige sortimentskeuzes mede van afhankelijk zijn.

Na de opening van de showgarden ben ik, net zoals een aantal andere bezoekers, afgereisd naar Nederland voor de FlowerTrials. Het was in principe ongepland en een beetje een last-minute actie, maar in ruil voor stroopwafels en Milka chocolade kreeg ik een week vrij. Ondanks dat wij (SlijkermanKalanchoë) niet deelnemen aan het evenement, pikken wij, net zoals de vele andere initiatieven die inmiddels ook in die week zijn ontstaan, daar wel een graantje van mee. Veel buitenlandse klanten zijn overgekomen en willen dan toch ook even langskomen om het een en ander door te nemen en de noviteiten te bekijken.

Mensen vragen mij vaak wat nu de belangrijkste verschillen zijn tussen Nederland (/Europa) en Amerika. Als je hier nog maar net bent, is het lastig daar een antwoord op te geven. Dan kom je toch al snel uit op de oppervlakkige dingen zoals de werk-efficiëntie en de grootte en uitgestrektheid van het land (zoals ook te lezen was in mijn eerste blog). Nu je er wat langer bent, de mensen wat beter leert kennen en ook wat meer hebt meegemaakt, kom je er achter dat Amerika ook op gebied van bijvoorbeeld wet- en regelgeving heel anders in elkaar zit dan dat wij gewend zijn in Europa. Of precies andersom, dat het bij ons anders is als in Amerika. “Want wij zijn Amerika, punt!” Een collega en generatiegenoot van mij staat daar iets wat genuanceerder in. Hij vindt het maar egoïstisch soms, en baalt er dan ook van dat hij bijvoorbeeld nooit een tweede taal heeft geleerd, omdat dat niet nodig geacht wordt.

Afgelopen week heb ik mijn her-inschrijving gedaan voor mijn studie, voor het laatste jaar. Wij betalen in Nederland iets meer dan €2.000,- collegegeld per jaar, omdat wij vinden dat onderwijs voor iedereen toegankelijk moet zijn. Studeren in Amerika kost je daarentegen ca. $50.000 per jaar, alleen al aan collegegeld. Dat kan de gemiddelde student niet zomaar betalen. En het potje van de gemiddelde ouders van een gezin met 3 studerende kinderen raakt ook snel leeg met dit soort bedragen. Dus sluit je een studielening af en ben je de eerste pakweg 10 jaar aan het werk om alleen al je studieschuld af te lossen. Zo slecht is het in Nederland dus nog niet geregeld, medestudenten!

Of neem de zorgverzekering als voorbeeld. In Nederland verplicht voor iedereen, in Amerika zijn er genoeg mensen die onverzekerd zijn. Simpelweg omdat het bijna niet te betalen is, en als je het dan een keer nodig hebt, dekt het bijna niets. Ik sprak iemand wiens vader in het ziekenhuis heeft gelegen, verzekerd was maar toch een rekening van bijna $140.000,- mee naar huis kreeg. En de moeder van een collega heeft problemen met haar gezondheid, waar zij medicatie voor gebruikt. Alleen moet die wel even helemaal zelf betaald worden. Kortom, je leert pas te waarderen wat je hebt op het moment dat je ervaart hoe het er elders aan toe gaat. Weer een excuus om te gaan reizen dus.

Stef Berkhout
 

Bron: www.FloraNews.com
02-07-18 | Artikel doorsturen Voeg dit nieuws item toe aan FaceBook Voeg dit nieuws item toe aan Twitter

BoN

Naam (optioneel):

Commentaar:


Overig nieuws



2018 - Site by ZIND / Design by carenZa
Floranews Mobile RSS