woensdag 19 september 2018
Top FN VvdMVreugdenhilsept

Stef goes USA - Work hard, play hard

Stef goes USA - Work hard, play hard

Ik ben inmiddels al 14 weken in het land van de onbegrensde mogelijkheden, het land van de vrijheid en gelijkheid, het land van The Dream van velen en natuurlijk het land van de stars and stripes. Want de nationale driekleur daar is men maar wat trots op hier. Zeker in aanloop naar Memorial Day, de laatste maandag in mei waarop het land de overleden Amerikaanse militairen herdenkt, zie je overal versieringen in die kleuren verschijnen. Ook voor bloemen- en planten telend Amerika een zeer belangrijke dag. Als je geen koopwaar hebt in die kleuren, sla je de plank volledig mis. Vergelijk het met bijvoorbeeld Pasen in Nederland, waarbij je niets anders dan geel moet hebben.

En Amerika is voor mij ook zeker het land van de combo’s. Kant en klare potten met planten scoren hier, en dan het liefste in contrasterende kleurencombinaties. Variërend van hanging baskets met 3 verschillende kleuren calibrachoa of petunia van $12,- tot complete terraspotten met van alles en nog wat van $70,-. Dus voor Memorial Day stond de kas vol met rood, wit en blauw in allerlei variaties. Een enorme organisatorische uitdaging omdat het zo kort na Moederdag komt, wat op zijn beurt ook een zeer belangrijke bloemendag is. Het resultaat is een niet altijd even goede kwaliteit en net als de lege CC-depots in Nederland, ook hier een compleet lege karrenopslag. Wat een goed teken is natuurlijk.

De laatste confidential gardens zijn inmiddels ook allemaal aangeplant, dus de rust is weer een beetje wedergekeerd binnen onze afdeling. We maken ons nu op voor de opening van de openbare showgarden in week 23, wat nog een erg belangrijk moment schijnt te zijn. Maar werken in de tuin is op dit moment geen straf. Over het algemeen is het lekker weer buiten en je schaaft daarnaast je sortimentskennis ook nog behoorlijk bij. Mooi om de gewassen te zien groeien onder (min of meer) consumentenomstandigheden en de verschillen tussen genetica van de verschillende veredelaars te beginnen te zien. Inmiddels zijn er ook al vertegenwoordigers langs geweest, want voor hun is dit natuurlijk ook erg interessant.

Ik werd uitgenodigd om Moederdag te komen vieren bij mijn zelfbenoemde Amerikaanse adoptiemoeder, tevens mijn collega en de moeder van mijn huisgenoot, Maria. Op het werk mocht iedereen een hanging basket naar keuze meenemen, en ik dacht dat die van mij bij haar wel op een goede plek zou zijn. Zij kan er tenslotte langer van genieten dan ik, en mijn huisgenoot geeft er niets om. Naast dat Maria een echte liefhebber is van alles wat groeit en bloeit, teelt ze zelf ook allerlei succulenten als hobby. Wij kunnen wel leuk praten met elkaar dus. We hebben een gezellige dag van gemaakt met het gehele gezin onder het genot van huisgemaakte sangria en (veel te) veel eten.

Na alle drukte op het werk was er nu ook eindelijk tijd voor ontspanning. Zo werd ik door Phil en Maria meegevraagd naar Charlston, een idyllisch havenstadje over de grens in South Carolina. Phil zijn broer heeft er een vakantiehuisje en daar mag de familie ook gebruik van maken. Heerlijk om er even tussenuit te zijn, uit te waaien, te genieten van de prachtige oude bebouwing, weg te kwijlen bij de vitrine van de makelaar en natuurlijk ook het heerlijke eten. En erg fijn om weer eens rechtop onder een douche te kunnen staan. Het zijn de kleine dingetjes die soms zo normaal lijken, maar dat helemaal niet hoeven te zijn, die je gaat waarderen.

Onderhand waren mijn ouders ook aangekomen in Amerika, waar zij eerst nog samen hebben genoten van een 9-daagse rondreis langs het natuurschoon van de Niagara Falls en de drukte van New York met het indrukwekkende Ground Zero en Times Square (wat ook allemaal nog op mijn to do lijstje staat). Ze hebben hun verblijf nog een aantal dagen verlengd, zodat ze ook tijd met mij konden doorbrengen. Dat was dus wel iets om naar uit te kijken, zo precies op de helft van mijn verblijf hier. We hebben samen een aantal dagen doorgebracht, bijgepraat, prachtige natuur gezien, lange afstanden gereden en blijvende herinneringen gemaakt. Ook heb ik ze nog een rondleiding gegeven over de kwekerij, waar zij erg van onder de indruk waren. Mijn ouders zijn beide niet werkzaam in de tuinbouwsector, maar vonden het toch fijn om te zien waar ik terecht gekomen ben. Ik ben maar wat trots op ze, dat ze de kans gegrepen hebben om, weliswaar een stukje van, Amerika te zien en zelf te ervaren wat ik ook ervaar. Je kunt zoveel delen met elkaar, maar soms kunnen woorden en beelden gewoonweg niet overbrengen wat je echt voelt. Daarom: Work hard, play hard. Werk hard, maar neem ook de tijd om stil te staan bij al het moois om je heen.

Stef Berkhout
 

Bron: www.FloraNews.com
28-05-18 | Artikel doorsturen Voeg dit nieuws item toe aan FaceBook Voeg dit nieuws item toe aan Twitter

Tussenbanner10voordejuf


Overig nieuws



2018 - Site by ZIND / Design by carenZa
Floranews Mobile RSS